Badanie kliniczne wyrobu medycznego oznacza zaprojektowane i zaplanowane, prowadzone systematycznie badanie z udziałem co najmniej jednego uczestnika, które ma na celu potwierdzenie skuteczności i bezpieczeństwa stosowania danego wyrobu oraz uzyskanie danych klinicznych, które będą stanowiły podstawę do sporządzenia oceny klinicznej.
Podstawowym aktem prawnym regulującym zasady prowadzenia badań klinicznych jest unijne rozporządzenie MDR 745/2017, które w stosunku do obowiązującej w Polsce do tej pory ustawy o wyrobach medycznych wprowadziło wiele zmian.
Prowadzenie badań klinicznych stało się obowiązkiem producentów wyrobów medycznych w klasie III oraz wyrobów medycznych do implantacji z niewielkimi jednak wyjątkami:
W przypadku wyłączeń czy też odstąpień od prowadzenia badań klinicznych, wymagane jest prowadzenie obserwacji klinicznych po wprowadzeniu do obrotu danego wyrobu, z uwzględnieniem badań, w celu wykazania bezpieczeństwa i działania tegoż wyrobu.
Nowe przepisy prawne dotyczące prowadzenia badań klinicznych, doprecyzowują również sposób w jaki projektuje się, dopuszcza, prowadzi, rejestruje badania kliniczne, a także sposób powiadamiania oraz sprawozdawczości w zakresie prowadzonych badań.
Badanie kliniczne powinno:
Ze względu na większy nacisk jaki kładzie MDR na nadzór nad wyrobem pozostającym w obrocie po jego wprowadzeniu, badania kliniczne stały się elementem dalszej oceny wyrobu w ramach obserwacji klinicznych (PMCF –Post-market clinical follow-up).
Celem takich badań jest: